و چون در همه كهكشان چيزي ارزنده تر از ذهن نيافتندوطلوع آن را همه جا ترغيب كردندوبه صورت كشاورزان در مزرعه كيهاني درآمدند تخم كشتند و گاهي درويدند
و گاهي فارغ از شور و هيجان مجبور به وجين شدند
arthur.c.clark, 2001 a space odysse...
ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست
No comments:
Post a Comment